V E R S L A G
NSRF 2010 N4+ 

(Als reactie op de wat korte boegenpraat:)

Na het mindere resultaat op de Martini waren de gedachten op de aankomst bij de Bosbaan voor de eerste slotwedstrijd meer dan verschillend: "Deze gaan we wel winnen!" "Nah, eerst maar de voorwedstrijd halen!" "Mmm, als m'n riem maar niet wegglipt tijdens de start!" "Waar is m'n zonnebril?". Met zo'n mindset de wedstrijd in is niet optimaal, maar joh, wisten wij veel!

Hoe dan ook, bij het zenuwslopende stilliggen aan de start van de voorwedstrijd gaven we elkaar een ferme schouderklop en een knipoog naar de tegenstanders. Niet kort daarna was het 'groen' en enkele minuten later gingen we als eerste over de 2000: voorwedstrijd gehaald en op naar de A-finale.

Echter, de voorwedstrijd was dan wel geslaagd volgens de coaches, maar het was meer schoonroeien dan echt beuken, zoals het NIET hoort in een 4+! Jajaja, en natuurlijk ben je gesloopt. Maar als je wilt winnen in een A-finale is het alles of niets en met schoonroeien kun je wel een nette tijd neerzetten, maar geen 1e worden. Denk nu niet dat we alles een stel fucking idioten onverantwoord gingen rammen in die A-finale, maar het is het balans opzoeken tussen wat ongecordineert beuken is en wat synchroon en technisch roeien is. Dat weet natuurlijk elke roeier en stuur, maar het is voor ons blijkbaar de kunst grenzen te verleggen en het juiste balans op te zoeken. Voor ons gelde kort maar krachtig: "uit die comfortzone en gn".

Met die ene mindset gingen we alle vijf het water op...
...niet wetend of een dergelijk mindset goud waard is.

Aangekomen aan die, opnieuw, zenuwslopende start zie je 6 ploegen liggen die al wisten hoe je moest blikken en wij nog niet. Zij wisten welke mindset goud waard is, maar wij nog niet. Na 3 minuten stilliggen en na die ferme schouderkloppen en imponerende knipogen klonk het startsignaal. Zoals onze gewoonte was, gingen we als eerste uit te start en hadden we 1:34 op de 500 meter. Al in je ooghoeken kijkend kon je nog gemakkelijk de tegenstanders zien, maar zoals wij vijf en ook allen langs de kant wisten: waar blijft dat typische verval van 1:44 split? Op de 1000 was het nog steeds 1:39.78. En op de 1500 was het nog steeds 1:39.98. Op deze meters waren we voorheen allang gepakt, maar we blijven gelijk op. Opzetjes van de tegenstander waren kansloos, terwijl die voorheen nog dodelijk frustrerend waren. Op de 1750 was er nog geen steek veranderd. Op de 1900 steeg de 'chemie' nog verder. Ik noem het maar chemie, want ik kan niet beschrijven wat ik voelde op die 1900 meter. Maar, eindelijk, na die laatste 20 brandende halen klonk de toeter: we waren als eerste gefinisht, een blik in het N4+ met een formidabele tijd van 6:36.00! Vol ongeloof wisten we eindelijk wat winnen was en hoe winnen moest. We hadden de smaak te pakken en flikte het de volgende dag weer: Een blik in het B4+.

Verliezen doe je als individu, winnen doe je samen!

uitslag NSRF
2010 NSRF slot
NSRF Slotwedstrijden: Orca Swoar batst m dr voar!
NSRF.Theta Slotwedstrijden site

Frank 2010-07-15 15:18:27
haha, nice verhaal maykel!
Reageren


Naar Home Geplaatst op 2010-07-14 13:43:18 door Maykel van Miltenburg
Algemene Utrechtse Studenten Roeivereniging ORCA
Contactinformatie | Routebeschrijving | Problemen | Colofon
Copyright 2003 Orca's WWW werkgroep - webmaster@orcaroeien.nl
Generated at 2020-02-26 12:07:36 in: 0.068, Sql: 0.026 (23)