V E R S L A G
D'inverno Sul Po 2010 SA8+ 

Na even kort de kleren wassen en acclimatiseren in het koude Nederland, stond de volgende trip op het programma. Ditmaal gingen we naar Turijn voor de Inverno sul Po: een wedstrijd over 6000m dwars door Turijn op de Po zoals de titel impliceert. Net als in Sevilla moesten onze vriendjes van Nereus, Skoll, Proteus en RC Witten meegesleept worden door ons eigen lichte trio: Jasper, Jurgen en Ties. Donderdagochtend vroeg vlogen we naar het verre zuiden, om aldaar te ontdekken dat het nog steeds net boven het vriespunt was en sneeuwde alsof het Noorwegen was. Onder het genot van een paar cappuccino’s in cappuccinoland (zeker niet de laatste) werden we alvast door Jeroen ingelicht over de plannen en gewaarschuwd voor de eventueel brakke boot: “verwacht een afgerACHTe Janousek” (ik vreesde al voor het VIP schip). Eenmaal aangekomen bleek het gelukkig een Filippi te zijn die vers van concept 2 afgeleverd was (lees: 1992).
Na een afstelsessie van 3,5 uur, waar Italianen zich verbaasden over onze kunsten met o.a. buigharry’s, konden we onze knetterstijve boot eindelijk testen voor de eerste training. Hierin kwamen we tot de wonderlijke ontdekking, dat een boot bij slag op bakboord kon vallen terwijl de stuurboordboeg klaagde over vallen op stuurboord. Nu genoeg gezeur van verwende wedstrijdroeiers op suboptimaal materiaal. Het roeien onder leiding van oud Hollandacht stuur Peter Wiersum ging eigenlijk vanaf training één al best oké en zelfs het weer trok bij tot strakblauwe lucht en een aangename 6 graden.
Naast roeien hebben we ons vooral vermaakt met de plaatselijke keuken, zoals te verwachten is van lichte roeiers die niet op een weging hoeven te verschijnen. De plaatselijke vereniging regelde twee maal per dag een uitgebreid drie gangen menu voor ons. (dit heeft inmiddels tot een gepaste angst met het weerzien van mijn weegschaal geleid)
Op zaterdag konden we, doordat de wedstrijd al begon en we geen zin hadden vroeg op te staan, een ochtendje Turijn veroorloven. Hier was mijn geestelijke gesteldheid kennelijk op zijn hoogtepunt, omdat ik zo slim was het fototoestel bij onze enige toeristische excursie te vergeten. Toch was het een leuke culturele middag, waar wij (voor de zoveelste keer) ons Skoll vriendje op miraculeuze wijze kwijt geraakt zijn. Eerder in Turijn en ook al in Sevilla ontglipte hij ons, waarschijnlijk om zijn slinkse plannen uit te voeren (lees: doping).
Enfin, allemaal superleuk en cultureel enz., maar hoofden moesten weer richting belangrijke zaken. ’s Avonds weer prima roeitraining als generale repetitie gedraaid en daarna zo snel mogelijk proberen te eten, want het belangrijkste deel van deze week stond op het programma, namelijk de 5000m schaatsen. Helaas bleek dit spektakel wat langer te duren dan verwacht, dus uiteindelijk bleef ik over met een zeer select gezelschap lichte heren en de dames over (die later startten de volgende dag). Het was het gelukkig waard, want zoals jullie allemaal weten won Sven dit met overmacht en hadden we allemaal inspiratie opgedaan voor de volgende dag.
Zondagochtend eindelijk. Waarvoor waren we hier ook alweer? Ohja een wedstrijdje varen. In alle vroegte werkte we een semi ontbijt naar binnen, aangezien we allemaal niet gewend zijn op wedstrijdochtenden meer te eten dan twee uur voor de start een pannenkoek en een stroopwafel. Hierna gingen we door naar de vereniging voor de wedstrijd. Oproeien was prima, mooi klaar voor de start, maar helaas was de start niet klaar voor de ploegen, dus hebben we heerlijk een kwartier of wat in de sneeuw vertoeft. Eindelijk kwam het verlossende woord van de kamprechters en konden we beginnen!
De startprocedure is hier ietwat anders dan gewend, aangezien de voorstart en doorstart één punt waren. Daarom moesten we maar meteen naar een mooi starttempo van 38 toewerken en zo snel mogelijk afstormen op de ploeg voor ons. Binnen 1000m hadden we de ploeg voor ons te pakken en de tweede ploeg lag in zicht. Niet lang later zagen wij beide ploegen achter ons en hoorden helaas van Peter dat er verder niks meer in zicht lag, dus dat we het zelf af moesten maken. In strakke halen roeiden we met behulp van de stroming 2k’s onder de 6.00 min. en al snel waren we bij het laatste deel. Na een ontzettend soepele eindsprint *kuch* waren we gefinisht en konden nog maar aan een ding denken: een warme douche!
Na het douchen vernamen we dat we slechts 23s langzamer waren dan een zware Italiaanse acht met meerdere Olympiërs aan boord. Voor ons was de enige bekende oud wereldrecordhouder licht ergometeren: Elia Luini (6.02, best ok). Nu zo snel mogelijk nog even onze zoveelste heerlijke Italiaanse lunch naar binnen duwen en weer met de bus door naar het vliegveld. Hier aangekomen weer cappuccino’s drinken totdat je trilt en zweet van de cafeïne, boarden en vliegen. De piloot was, in onze vlucht van Turijn naar Parijs, zo vriendelijk op een kleine 6km hoogte een rondje Mont Blanc te doen. Ik zat gelukkig aan de goede kant van het vliegtuig en had prachtig zicht op de hoogste berg van west Europa.
In Parijs moesten we overstappen, maar door onze tour du Mont Blanc, hadden we hier een beetje weinig tijd voor. Met behulp van de beveiliging van Charles de Gaulle werden we snel langs alle rijen geloodst en konden we met een kleine vertraging terug naar Nederland, de koude temperaturen, het heerlijke vaarverbod en onze grote vriend: de ergometer. Op naar de bondstest!


uitslag D'inverno Sul Po
2010 Inverno sul po
Charlotte, Annique en Judith boeken zege op de Po!
Zes Orcanen starten de Inverno Sul Po
Website Inverno Sul Po
Parcours

Rogier 2010-04-28 14:08:20
Kwam er pas laat achter dat dit op de site stond maar briljant verhaal!
Reageren


Naar Home Geplaatst op 2010-03-12 17:40:29 door Jasper van Abswoude
Algemene Utrechtse Studenten Roeivereniging ORCA
Contactinformatie | Routebeschrijving | Problemen | Colofon
Copyright 2003 Orca's WWW werkgroep - webmaster@orcaroeien.nl
Generated at 2020-04-04 11:26:16 in: 0.057, Sql: 0.019 (20)